| [[ Ya vas Liubl...'s profile•°¤*(¯`°(✿◡‿◡)❤(◡‿◡✿)°´¯...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
•°¤*(¯`°(✿◡‿◡)❤(◡‿◡✿)°´¯)*¤°•¤¸.-~*´¨¯¨`*·~-.¸- [[..Ya vas Liubliu..]] -,.-~*´¨¯¨`*·~-.¸¤
August 26 ความแตกต่างที่มันเหมือนหรือว่ามานแตกต่างการจีบ หญิง : เขาเข้ามาคุยกะเราบ่อยๆ อย่างงี้กำลังจีบเรา จีบเราอยู่แน่เลย ชาย : บางครั้งการจีบก็เป็นแค่การทดสอบความสามารถของตัวเอง ไม่ได้รู้สึกจริงจังมากมายอะไรสักหน่อย
ตกหลุมรัก หญิง : การก้าวขาหล่นลงไปในหัวใจของเขาลึกจนยากจะปีนขึ้นมาง่ายๆ ชาย : การเดินสะดุดขาอ่อนของเธอ อาจจะเซไปบ้าง แต่ไม่ถึงกับเสียการทรงตัวนานแต่อย่างใด
เดทครั้งแรก หญิง : เหตุการณ์ตื่นเต้นที่สุดอีกครั้งในชีวิต เขาจะพาเราไปนั่นกินอาหารร้านไหนนะ ชาย : เหตุการณ์ผลาญเงิน หวังว่าเธอคงไม่เห็นแก่กินเลือกร้านแพงๆ เหมือนยายคนก่อนนะ
หัวใจ หญิง : อวัยวะที่ยกให้ใครไปแล้วก็ไม่อยากให้เขาส่งคืน ชาย : อวัยวะที่ใช้ในการหายใจอ่ะดิ ถามด้ายยย!
แฟนเก่า หญิง : คนรักของวันวานที่ถ้าบังเอิญเจอหน้าในวันนี้ก็ทำให้ใจสั่น ชาย : ใคร? เธอคือใครเหรอจำไม่ได้แล้วอ่ะ
แฟนใหม่ หญิง : คนรักของวันนี้ที่เราอยากให้เป็นคนรักของวันข้างหน้าไปนานๆ ชาย : แฟนของวันนี้แต่วันข้างหน้าค่อยว่ากันอีกที
โทรศัพท์ หญิง : เครื่องมือสื่อสารที่ช่วยสื่อความคิดถึง, คำพูดตอนไม่ได้อยู่กะเขา ชาย : เครื่องมือสื่อสารที่เธอมีไว้คอยโทรจิกตามตรวจสอบเราทุกที่ทุกเวลา
ความเหงา หญิง : แค่ไม่มีเขาเราก็เหงาเหลือเกินแล้ว ชาย : 365 วันไม่เหงาเพราะเราไม่ขาดเพื่อนสักวัน
ความคิดถึง หญิง : เพิ่งแยกจากเขามาเมื่อครู่เดียวเองก็คิดถึงอยากเจอหน้าเขาอีกแล้วน่ะ ชาย : ความคิดถึงก็เหมือนการได้ลงเตะฟุตบอลที่เราอยากเตะ พอได้เตะ แตะแล้วก็หายอยาก
ดอกไม้ หญิง : เดินผ่านร้านขายดอกไม้ทีไร อยากให้เขาซื้อให้เรา แค่ดอกเดียวก็พอ ชาย : ก็ดอกไม้แค่ดอกเดียว ทำไม! เธออยากได้อะไรมากมายนะ
จูงมือ หญิง : เป็นแฟนตอนแรกๆ เขาจูงมือเราไม่ยอมปล่อย เหมือนกลัวเราหลงทาง แต่ตอนหลังเราต้องเป็นฝ่ายจับมือเขาเสียเอง ชาย : โอ๊ย! ผมไม่ได้เด็กแล้วนะต้องจูงมือข้ามถนนด้วย
หึง หญิง : รักคือหึง...หึงคือรัก ไม่รักไม่หึง ไม่หึงถ้าไม่รัก ชาย : ที่ผมเผลอลงมือลงไม้เธอนั้นเพราะผมหึงเธอน่ะ
น้ำตา หญิง : เครื่องมือที่ช่วยเราลดความเครียดตามธรรมชาติ ชาย : เครื่องมือเรียกร้องความสนใจของผู้หญิง
ช้อปปิ้ง หญิง : กิจกรรมสุดโปรดได้ทำแล้วเหมือนมีสารความสุขหลั่งออกมา ชาย : เครียดก็ช๊อป...มีสุขก็ช๊อป..มีอารมณ์ก็ช๊อป ผู้หญิงโรคช๊อป
การสารภาพรัก หญิง : เป็นแฟนกันมาตั้งนาน แค่คำว่ารัก..คำเดียว เขายังไม่เคยพูดให้เราได้ยินเล้ย! ชาย : เป็นแฟนกันมาตั้งนาน คำว่า..รัก..คำเดียวจะสำคัญอะไรนัก
อกหัก หญิง : ทำลายของๆ เขา, ฉีกรูปคู่ทิ้ง, เก็บตัวอยู่ในห้อง ฯลฯ เจ็บนี้...อีกนาน ชาย : กินเหล้า,จีบดะ,เที่ยวกระจาย ฯลฯ 3 วันห๊ายยยย
งอน หญิง : ดูเขาเถอะ! หาเรื่องให้เราต้องงอนอีกแย้ว ชาย : ดูมัน! งอนได้ตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ
ง้อ หญิง : ดีใจจัง เขาง้อเรา แสดงว่าเขายังรักเราอยู่ ชาย : เซ็ง! แต่ต้องแกล้งง้อไปงั้นๆ ดีกว่าต้องทนเห็นหน้าที่เหมือนตูดของเธอ August 24 กล่องบอกรักJuly 31 วันนึง...วันนนั้น....วันนึง...วันนนั้น...วันที่เราเดินอยู่คนเดียว
.......วันนึง...วันนนั้น.....วันใหม่ที่เราต้องการใครสักคนเดินเคียงข้าง
..........วันนึง...วันนนั้น.....ที่ไม่มีใครยอมเดินไปกับเราสักคนเดียว.....
............วันนึง...วันนนั้น.....ที่เราเพียงต้องการให้ใครสักคนนั้น...มีความสุข
วันนึง...วันนนั้น.....ก็มาถึงวันที่เราสักคนมีใคร..... .......วันนึง...วันนนั้น.....เรากลับไม่อยากให้เค้าไปยุ่งกับใคร...
.........วันนึง...วันนนั้น.....ทำไมเราถึงต้องการอะรัยไปมากมาย.....
..............วันนึง...วันนนั้น.......เราไม่มีอะไรเลย............
 ฟังฉัน...ฉันอยากจะถามเธอ เคยมั๊ยที่ได้เจอ กับคนที่รักจนหมดใจตัวฉัน อาจดูไม่เท่าไหร่ เธออาจไม่สนใจ แต่อย่างไรก็อยากถาม
ว่าเธอ...คิดเหมือนกันรึเปล่า ในความเหงาเธอเห็นฉันบ้างไหม
อย่าปล่อยเวลาที่ดีให้เลยไป รังเกียจไหม ถ้าจะไปด้วยกัน
*ทางที่ไปมันลำบาก เธอจะไปด้วยกันไหม หากเธอไปด้วยกัน ฝันคงมีความหมาย
เพียงแค่เธอไม่นึกหวั่น คนอย่างฉันจะไม่ท้อ หากมีเธอช่วยต่อ ชีวิตฉันคงงดงาม
ฟังนะ...อยากให้ฟังฉัน หากว่าเรารักกัน ช่วยบอกให้ฉันได้อุ่นใจ
ว่าเธอ...คิดเหมือนกันรึเปล่า ในความเหงา เธอเห็นฉันบ้างไหม
อย่าปล่อยเวลา ที่ดีให้เลยไป รังเกียจไหม ถ้าจะไปด้วยกัน July 28 ใจเธอยากหยั่ง
July 21 365 วันเพื่อเรียนรู้คำว่า “รัก”คำว่า “รัก” สั้นแต่บางคนใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อเรียนรู้คำๆ นี้ อีกหลายๆ คนก็ต้องเสียอนาคตและบางคนถึงกับต้องจบชีวิตของตนเองก็เพราะคำนี้ ในขณะที่อีกหลายๆ คนดูเหมือนประสบความสำเร็จในการเรียนรู้คำว่า “รัก” มีชีวิตครอบครัวที่ใครๆ อิจฉา แต่จริงๆแล้วเจ้าตัวไม่ได้คิดเช่นนั้นเลยแม้แต่น้อย กลับพยายามดิ้นรนเพื่อเรียนรู้คำว่า “รัก” จนครอบครับสับสนวุ่นวาย ผมเชื่อว่าคนที่เกิดมาทุกคนนอกจากความรักที่ได้รับจากคุณพ่อคุณแม่และญาติพี่น้องแล้วพวกเขาก็สนใจที่จะเรียนรู้คำว่า “รัก” อยู่ตลอดชีวิต ผมมีนิทานที่จะเล่าให้ฟังครับ หวังว่าเมื่ออ่านจบแล้วพวกเราคงได้เข้าใจและเรียนรู้คำว่า “รัก” ได้มากขึ้น เรื่องมีอยู่ว่า—
เด็กผู้หญิงคนหนึ่งนั่งเหงาอยู่ริมรั้วเธอมองดูกระถางต้นไม้ที่แห้งเฉา ดินแตกระแหง แต่ยังมีเมล็ดพืชงอกงามอยู่ในนั้น เธอเก็บเมล็ดพืชนั้นมาด้วยความสงสัย...อยากรู้ว่ามันงอกขึ้นมาได้อย่างไร? วันที่ 250 เด็กหญิงรดน้ำในปริมาณที่พอเหมาะ...เธอมีความหวังที่จะได้พบสิ่งที่ทำให้ประหลาดใจอย่างที่เคยเป็น เด็กผู้หญิงใช้เวลา 1 ปี ในการเรียนรู้เรื่องความรัก และในที่สุดเธอเรียนรู้ว่า July 08 เพลงรายหว่าใครรู้บ้างอะว่าเพลงนี้มานชื่อเพลงอารายอะแล้วครายเป็นคนร้องอะ...................
ช่วยทีเน่ออออออ.......... July 04 สิ่งที่ได้มา..........กับสิ่งที่เสียไปเราสร้างตึกที่สูงขึ้น แต่วัดที่เตี้ยลง เรามีทางด่วนที่กว้างมากขึ้น แต่มีทัศนคติที่แคบลง เราใช้จ่ายมากขึ้น แต่เรามีน้อยลง เราซื้อมากขึ้น แต่เรามีความสุขกับของนั้นน้อยลง เรามีบ้านที่ใหญ่มากขึ้น แต่มีครอบครัวที่เล็กลง เราสะดวกสะบายมากขึ้น แต่มีเวลาน้อยลง เรามีการศึกษามากขึ้น แต่มีสามัญสำนึกน้อยลง เรามีความรู้มากขึ้น แต่มีการตัดสินน้อยลง เรามีผู้ชำนาญการมากขึ้น แต่ก็มีปัญหามากขึ้น เรามียามากขึ้น แต่ความ”อยู่ดี”น้อยลง เราเพิ่มพูนสิ่งที่เราเป็นเจ้าของ แต่ลดค่าของมันลงไป เราพูดมาก แทบจะไม่ให้ความรัก และก็เกลียดกันบ่อยเกินไป เราเรียนรู้ว่าจะหาเลี้ยงชีวิตอย่างไร แต่เราไม่ได้เรียนรู้ว่าชีวิตคืออะไร เราทำให้การมีชีวิตยาวนานขึ้น แต่เราไม่ได้ใช้ชีวิตที่แท้จริง เราเดินทางไปกลับถึงพระจันทร์ แต่เรามีปัญหาแค่จะเดินข้ามถนนไปทำความรู้จักกับเพื่อนบ้าน เราชนะปัจจัยภายนอก แต่ไม่ใช่สิ่งที่อยู่ภายใน เราทำให้อากาศสะอาดขึ้น แต่เราทำให้วิญญาณของเราสกปรก เราสลายอะตอม แต่ไม่ใช่ความลำเอียง เรามีเงินเดือนมากขึ้น แต่ศีลธรรมน้อยลง เรามีปริมาณมากขึ้น แต่คุณภาพน้อยลง ยังมีช่วงเวลาของชายที่สูงใหญ่ แต่ไม่มีลักษณะเฉพาะตัว มีกำไรมากมาย แต่ไม่มีความสัมพันธ์กับผู้คน ยังมีช่วงเวลาที่โลกสงบสุข แต่ยังมีสงครามภายใน มีกิจกรรมมากขึ้น แต่สนุกน้อยลง มีอาหารหลากชนิดมากขึ้น แต่ไม่มีคุณค่าทางอาหาร ยังมีช่วงเวลาที่คนแต่งงานกันมากขึ้น แต่ก็มีการหย่าร้างกันมากขึ้น มีบ้านที่สวยงาม แต่ก็มีบ้านแตกสาแหรกขาด มันคือช่วงเวลาที่มีอะไรมากมายโชว์อยู่ตรงหน้าต่าง แต่ไม่มีอะไรอยู่ในห้องเก็บสต๊อกเลยเราสร้างตึกที่สูงขึ้น แต่วัดที่เตี้ยลง เรามีทางด่วนที่กว้างมากขึ้น แต่มีทัศนคติที่แคบลง เราใช้จ่ายมากขึ้น แต่เรามีน้อยลง เราซื้อมากขึ้น แต่เรามีความสุขกับของนั้นน้อยลง เรามีบ้านที่ใหญ่มากขึ้น แต่มีครอบครัวที่เล็กลง เราสะดวกสะบายมากขึ้น แต่มีเวลาน้อยลง เรามีการศึกษามากขึ้น แต่มีสามัญสำนึกน้อยลง เรามีความรู้มากขึ้น แต่มีการตัดสินน้อยลง เรามีผู้ชำนาญการมากขึ้น แต่ก็มีปัญหามากขึ้น เรามียามากขึ้น แต่ความ”อยู่ดี”น้อยลง เราเพิ่มพูนสิ่งที่เราเป็นเจ้าของ แต่ลดค่าของมันลงไป เราพูดมาก แทบจะไม่ให้ความรัก และก็เกลียดกันบ่อยเกินไป เราเรียนรู้ว่าจะหาเลี้ยงชีวิตอย่างไร แต่เราไม่ได้เรียนรู้ว่าชีวิตคืออะไร เราทำให้การมีชีวิตยาวนานขึ้น แต่เราไม่ได้ใช้ชีวิตที่แท้จริง เราเดินทางไปกลับถึงพระจันทร์ แต่เรามีปัญหาแค่จะเดินข้ามถนนไปทำความรู้จักกับเพื่อนบ้าน เราชนะปัจจัยภายนอก แต่ไม่ใช่สิ่งที่อยู่ภายใน เราทำให้อากาศสะอาดขึ้น แต่เราทำให้วิญญาณของเราสกปรก เราสลายอะตอม แต่ไม่ใช่ความลำเอียง เรามีเงินเดือนมากขึ้น แต่ศีลธรรมน้อยลง เรามีปริมาณมากขึ้น แต่คุณภาพน้อยลง ยังมีช่วงเวลาของชายที่สูงใหญ่ แต่ไม่มีลักษณะเฉพาะตัว มีกำไรมากมาย แต่ไม่มีความสัมพันธ์กับผู้คน ยังมีช่วงเวลาที่โลกสงบสุข แต่ยังมีสงครามภายใน มีกิจกรรมมากขึ้น แต่สนุกน้อยลง มีอาหารหลากชนิดมากขึ้น แต่ไม่มีคุณค่าทางอาหาร ยังมีช่วงเวลาที่คนแต่งงานกันมากขึ้น แต่ก็มีการหย่าร้างกันมากขึ้น มีบ้านที่สวยงาม แต่ก็มีบ้านแตกสาแหรกขาด มันคือช่วงเวลาที่มีอะไรมากมายโชว์อยู่ตรงหน้าต่าง แต่ไม่มีอะไรอยู่ในห้องเก็บสต๊อกเลย |
|||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts|
|
%e2%9d%a4(%e2%97%a1%e2%80%bf%e2%97%a1%e2%9c%bf)%c2%b0%c2%b4%c2%af)*%c2%a4%c2%b0%e2%80%a2+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
